ZİYA OSMAN SABA (1910-1957)


Cumhuriyet Dönemi Şair ve Yazarlarından
30 Mart 1910’da, İstanbul’da doğdu. Daha 8 yaşlarında iken annesini kaybetti. Mütareke yıllarında yatılı olarak başladığı Galatasaray Lisesi’ndeki öğrencilik yıllarında şiir yazmaya başladı ve ilk şiiri de Ocak 1927’de, Servet-i Fünun Dergisinde yayınlandı.

Cahit Sıtkı Tarancı ile tanışması da bu dönemde oldu. 1928 yılında, Cumhuriyet Döneminin ilk edebi topluluğu olan; şiirde yenilik, canlılık ve samimiyeti savunan ve çoğunluğunu şairlerin oluşturduğu Yeni Meşaleciler arasında yer aldı ve grubun en önemli isimlerinden biri oldu.
1931 yılında Galatasaray Lisesi’nden mezun olduktan sonra, Nermin Hanım’la evlenen şair,1936’da  İstanbul Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Ziya Osman, üniversite yıllarında Cumhuriyet Gazetesinde, öğrencilik sonrasında da Emlak Kredi Bankasında çalıştı. 1941’de ilk eşinden arılan şair, yaklaşık 3 yıl yalnızlıktan sonra Rezzan Hanım’la ikinci evliliğini yaptı. Çalıştığı bankanın tayinini Ankara’ya çıkarması üzerine, birkaç ay Ankara’da çalıştıktan sonra, işten ayrılarak İstanbul’a döndü. 1945-50 arasında Milli Eğitim Basımevi Tashih bölümünde şef olarak görev aldı. Geçirdiği kalp krizi sonrası malulen emekli olan şair, Milliyet Gazetesinde yazılar yazdı. Lise döneminden arkadaşı olan Yaşar Nabi Nayır, Varlık Yayınevinin basıma hazırlık işlerinde görev verdi. Aynı adlı dergide de yazılarını yayınladı. 29 Ocak 1957’de vefat etti.
Ziya Osman Saba’nın şiirlerinde duygu ve hatıralar öne çıkar. Şiirleri genellikle çocukluk anıları, ev ve aile sevgisi, yoksullara karşı duyarlılık, küçük mutlulukların verdiği sevinç, yazgıya boyun eğiş, ölüm ve sonrası gibi konularla ilgilidir. Hece ölçüsünün yanında, bilhassa son dönemlerde, serbest biçimde, duru bir dille kaleme aldığı eserlerinde hüzün, yumuşaklık ve açıklık gibi özellikler öne çıkar.  Şiir yanında öyküler de yazan Ziya Osman Saba,  bu eserlerinde daha çok anılarına yer vermiştir.
Eserleri:
-Sebil ve Güvercinler (şiir)
-Geçen Zaman (şiir)
-Nefes Almak (şiir)
-Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi (Hikâye)
-Değişen İstanbul (Hikâye)

Şiirlerinden Örnekler:

Ekmek
Çocukluğumdan beri mübârek
Yere düşse öpüp başıma koyduğum,
Uğrunda mektep mektep okuduğum,
Senin için önümü ilikleyip eğildiğim.
Sen, evimin nafakası, çocuğumun rızkı
Günden güne daha aziz bildiğim
Senin için kadın, erkek
Taş taşıyarak, dikiş dikerek
Kara toprağı iki büklüm süren
Verem, öksüren…
El açıp dilenmek,
Bir lokma ekmek için.

Sebil ve Güvercinler
Çözülen bir demetten indiler birer birer, 
Bırak, yorgun başları bu taşlarda uyusun. 
Tutuşmuş ruhlarına bir damla gözyaşı sun, 
Bir sebile döküldü bembeyaz güvercinler… 

Nihayetsiz çöllerin üstünden hep beraber 
Geçerken bulmadılar ne bir ot ne bir yosun, 
Ürkmeden su içsinler yavaşça, susun, susun! 
Bir sebile döküldü bembeyaz güvercinler…
……. 

Bir önceki yazımız olan YAHYA KEMÂL BEYATLI (1884-1958) başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

16 Mayıs 2017 Saat : 5:13

ZİYA OSMAN SABA (1910-1957) Yazısı için Yorum Yapabilirsiniz

Bizi takip edin

merak nedir? Son Yazılar FriendFeed
Devamını oku:
SGK EMEKLİLİK KOŞULLARI
ANTİKORLAR
HASAN ALİ YÜCEL (1897-1961)
Philadelphia deneyi nedir?
DEMİR
GÖKTAŞI (Meteor)
Kapat